تبیینی غیر امیدبخش از معاد مبتنی بر معادل انگاری رجاء با تصدیق در آیۀ 7 سورۀ یونس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد

چکیده

 مفسران واژه «رجاء» در عبارت «لایرجون لقاءنا» [یونس/7] را با احتمالات مختلفی چون : خوف، طمع، توقع و تصدیق تبیین کرده­اند. در این میان با اینکه "تصدیق" از جمله مدلولاتی است که به دلیل دور بودنش از معنای ماوضع له رجاء تبیین سازوکار ارتباطی بین آن با رجاء ضروری می­نماید، مفسران بدان نپرداخته و همین مساله جواز حمل آن بر آیه را با ابهام و چالش جدی مواجهه کرده است. مشکل دیگری که به نحوی شامل اکثر خوانشهای تفسیری پیش گفته از جمله «تصدیق» می­شود عدم توجه به رویکرد انگیزشی آیه درتبلیغ اخرت گروی امید محور به جای اخرت باوری استدلال محور است، نکته­ای که علی رغم دارا بودن مویداتی چون گزینش وچینش واژه­گانی آیه، در تفاسیر مفغول مانده و مورد بی توجهی قرار گرفته است. یعنی با مطالعه تفاسیرذهن مخاطب معطوف معاد باوری و تبعات ناگوار معاد گریزی به عنوان یک اصل اعتقادی می­شود در حالیکه آیه سعی دارد پنجرۀ دیگری غیر از آنچه معاد را به عنوان یک باور و اصل اعتقادی لازم الاطاعه می­نمایاند به روی مخاطب بگشاید و قوای ذهنی او را نسبت به ظرفیت امید بخش معاد تهییج و در یک کلام معاد گرایی و نه معاد باوری را ترویج نماید. این نوشتار با هدف تقریر و تحلیل دیدگاه ناظر به معادل انگاری رجاء با تصدیق و طرح این ادعا که این آیۀ به خصوص با موضوع محوری معاد در صدد ایجاد گرایش و نه بینش نسبت به حیات اخروی است به سامان رسیده است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

razavi

نویسنده [English]

  • sss sss
razavi