روش و الگوی نویورت در تبیین فرایند ارتباطی قرآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه تهران, ایران

2 عضو

چکیده

رابطه بین قرآن و کتاب مقدس از موضوعات مورد علاقۀ محققان غربی است. آنجلیکا نویورت در مطالعات قرآنی خود با رویکردی زبان‌شناختی به تبیین این رابطه می پردازد. وی با انتقاد از تحقیقاتی که قرآن را کپی عربی انجیل و یا اقتباس ازمسیحیت قلمداد کرده‌اند قرآن را کتابی مقدس و مستقل می‌داند که از سویی، توانسته است نقطه اوج کتاب مقدس بودن را به نمایش گذاشته و از سوی دیگر، به اهداف الهیاتی خود جامه عمل بپوشاند. نویورت فرایند و چگونگی تخاطب قرآن با مخاطبانش را به شکل شفاهی و به مثابه یک درام بررسی می کند. وی قرآن را متنی در تعامل با مخاطبان می‌داند که توانسته به اشکالات و پرسش‌های آنها پاسخ دهد. محقق در این مقاله با بهره‌گیری از رویکرد توصیفی- تحلیلی ابتدا به مرور نظریه نویورت و نیز نظریه کنش ارتباطی هابرماس پرداخته و سپس کاربست نظریه هابرماس را توسط نویورت تبیین نموده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که نویورت از «نظریه کنش ارتباطی» یورگن هابرماس در تبیین عملکرد قرآن بهره برده است. نویورت قرآن را متنی ادبی می‌داند که با بررسی‌های شکلی و محتوایی آن به روش درزمانی و توجه به بافت سوره می‌توان یگانگی و استقلال آن را آشکار کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

ـ