نوع مقاله : ترویجی

نویسندگان

• نسرین کردنژاد ¹
• سیده توصیف زهرا نقوی ²

¹ استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده هدی، قم، ایران

² دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، رشته علوم قرآن و حدیث، دانشکده هدی، قم، ایران

چکیده

مفهوم «نصر» در نظام معنایی قرآن کریم، فراتر از یک حمایت ساده یا غلبه فیزیکی، بیانگر پیوندی نظام‌مند میان اراده الهی و مجاهدت مؤمنان است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استناد به تفاسیر معتبر، به تبیین ماهیت نصر الهی و تمایز آن با مفاهیمی چون «عون» و «نجات» پرداخته و جایگاه آن را در ظرفیت «سنن الهی» واکاوی می‌کند. در این چارچوب، «امداد غیبی» به‌عنوان یکی از بارزترین سازوکارهای نصر الهی در قالب‌هایی چون نزول فرشتگان، القای رعب در دل دشمن و نزول سکینه بر مؤمنان تحلیل شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نصرت الهی پدیده‌ای قانون‌مند و مشروط به مؤلفه‌هایی همچون ایمان، اخلاص، ثبات‌قدم، وحدت و توکل است که لزوماً با پیروزی‌های مادی و فوری همسان نیست. در نهایت، با تطبیق این مدل نظری در تحلیل «جنگ دوازده ‌روزه»، تبیین می‌شود که چگونه مفاهیم قرآنی می‌توانند ابعاد فرامادی نبرد، نظیر پایداری راهبردی جبهه مقاومت و ناکامی دشمن در تحقق اهداف غایی را علی‌رغم برتری تجهیزاتی، توضیح دهند. این رویکرد، دریچه‌ای نو برای تحلیل واقع‌بینانه تحولات معاصر در پرتو وعده‌های وحیانی می‌گشاید.

کلیدواژه‌ها

• نصرت الهی
• امداد غیبی
• قرآن کریم
• سنن الهی
• جنگ دوازده‌ روزه

موضوعات

• تفسیر

عنوان مقاله [English]

The Concept of Divine Victory and Unseen Assistance in the Holy Qur’an and Its Application in the Analysis of the Twelve-Day Battle

نویسندگان [English]

• Nasrin Kordnejad ¹
• Sayyida Towsif Zahra Naqvi ²

¹ Assistant Professor, Department of Quranic Sciences & Hadith, Hoda Faculty, Qom, Iran

² Graduate of a Master’s Program in Qur’anic Sciences & Hadith, Hoda Faculty, Qom, Iran

چکیده [English]

The concept of Nasr (divine support) in the semantic system of the Holy Qur’an goes beyond mere assistance or physical victory; rather, it signifies a systematic relationship between divine will and the striving of believers. This study, employing a descriptive–analytical method and drawing upon authoritative Qur’anic commentaries, seeks to elucidate the nature of divine support and to distinguish it from related concepts such as ‘awn (assistance) and najāh (deliverance), while also examining its place within the framework of the divine laws (sunan ilāhiyyah). Within this framework, “unseen aid” (imdad al‑ghaybī) is analyzed as one of the most prominent mechanisms of divine support, manifested in forms such as the descent of angels, the casting of fear into the hearts of enemies, and the sending down of tranquility (sakīnah) upon believers. The findings indicate that divine support is a law‑governed phenomenon conditioned upon factors such as faith, sincerity, steadfastness, unity, and reliance upon God, and it does not necessarily correspond to immediate or purely material victories. Finally, through the application of this theoretical model to the analysis of the “Twelve‑Day War,” the study explains how Qur’anic concepts can illuminate the non‑material dimensions of conflict—such as the strategic resilience of the Resistance front and the enemy’s failure to achieve its ultimate objectives despite its superior military equipment. This approach opens a new avenue for a realistic analysis of contemporary developments in light of Qur’anic promises.

کلیدواژه‌ها [English]

• Divine Support (Nasr)
• Unseen Aid
• the Holy Qur’an
• Divine Laws (Sunan Ilahiyyah)
• the Twelve‑Day War