نوع مقاله : پژوهشی
نویسنده
دانشیار، گروه تفسیر، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران.
چکیده
این پژوهش با رویکردی تحلیلی و معناشناختی، به مطالعۀ تطبیقی شش مفهوم کلیدی در حوزۀ معنایی «قرار و سکون» در قرآن کریم شاملِ «اِسْتِقْرَار، استواء، سَکَن، عَدْن، لَبْث و مَکْث» میپردازد. هدف اصلی، تبیین مفاهیم و درک ظرافتهای بیانی قرآن با روش تحلیلی - توصیفی است. یافتهها نشان میدهند که «استقرار» دلالت بر ثبات و پایداری مستمر در مکان دارد و نقطۀ مقابل «تزلزل» است. «سَکَن» بر آرامش درونی و زوال اضطراب تأکید دارد و در مقابل «حرکت و پریشانی» قرار میگیرد. «عَدْن» نماد اقامتی ابدی و توأم با الفت و نعمت پایدار است. «لَبْث» و «مَکْث» هر دو بر اقامت موقت و همراه با انتظار دلالت میکنند، با این تفاوت که «مَکْث» بار معنایی «ثبات همراه با انتظار» دارد، حالآنکه «لَبْث» بر صرف مدتگذرانیِ موقت متمرکز است. «استواء» نیز در منظومهای جداگانه قرار دارد و هستۀ معنایی آن، «تعادل، استقامت و تساوی اجزا» است. در نهایت، این پژوهش نشان میدهد که قرآن کریم با دقتی معناشناختی، شبکهای غنی از مفاهیم مرتبط با «قرار و سکون» را ارائه میکند که هر واژه، کیفیت، مدت و شرایط روحی خاصی از اقامت و آرامش را بیان داشته است و نگاهی جامع به مراتب مختلف وجود انسان دارد.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
A Comparative Semantic Analysis of the Vocabulary of the Semantic Field of "Qarār and Sukūn" (Stability and Tranquility) in the Holy Quran
نویسنده [English]
- Rahman Oshrieh
Associate Professor, Department of Interpretation, University of Holy Quran Sciences and Education, Qom, Iran.
چکیده [English]
This research, adopting an analytical and semantic approach, conducts a comparative study of six key concepts within the semantic field of "stability and tranquility" in the Holy Quran: istiqrār (stability), istiwāʾ (equilibrium), sakan (tranquility), ʿadn (permanence), labth (tarrying), and makth (waiting). The main objective is to explain the meanings and understand the rhetorical subtleties of the Quran through an analytical-descriptive method. The findings indicate that istiqrār denotes continuous stability and firmness in place, standing in opposition to "instability." Sakan emphasizes inner peace and the removal of anxiety, contrasting with "movement and restlessness." ʿAdn symbolizes eternal abode accompanied by intimacy and enduring blessings. Labth and makth both denote temporary stay with an element of expectation, with the difference that makth carries the nuance of "stability along with waiting," while labth focuses merely on temporary sojourn. Istawāʾ belongs to a separate system, its core meaning being "balance, uprightness, and equality of parts." Ultimately, this research demonstrates that the Holy Quran, with semantic precision, presents a rich network of concepts related to stability and tranquility, where each word expresses a specific quality, duration, and psychological condition of abiding and peace, offering a comprehensive view of the various existential levels of the human being.
کلیدواژهها [English]
- Holy Quran
- Semantics
- Istiqrār
- Sakan
- ʿAdn
- Labth
- Makth
- قرآن کریم
- ابنسیده، علی بن اسماعیل. (1421ق). المحکم و المحیط الأعظم. بیروت: دار الکتب العلمیه.
- ابنفارس، احمد. (1399ق). معجم مقاییس اللغة، (تحقیق عبدالسلام محمد هارون). بیروت: دار الفکر.
- ابنمنظور، محمد بن مکرم. (1414ق). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
- ابوحیان غرناطی، محمد بن یوسف. (1420ق). البحر المحیط فی التفسیر، (تحقیق صدقی محمد جمیل). بیروت: دار الفکر.
- ازهری، محمد بن احمد. (1421ق). تهذیب اللغة. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- باقری، مهری. (1374ش). مقدمات زبانشناسی، (چاپ سوم). تبریز: دانشگاه تبریز.
- پالمر، فرانک. (1376ش). نگاهی تازه به معنیشناسی، (ترجمۀ کوروش صفوی). تهران: نشر مرکز.
- پورنامداریان، تقی. (1399ش). سیر تطور معنیشناسی در غرب و ایران. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
- جفری، آرتور. (1385ش). واژههای دخیل در قرآن مجید، (ترجمۀ فریدون بدرهای). تهران: انتشارات توس.
- جوهرى، اسماعیل بن حماد. (1979م). الصحاح تاج اللغة وصحاح العربیة، (تحقیق احمد عبدالغفور عطار). بیروت: دار العلم للملایین.
- حمیری، نشوان بن سعید. (1420ق). شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلوم، (تحقیق حسین بن عبدالله العمری و مطهر بن علی الإریانی و یوسف محمد عبدالله). دمشق: دار الفکر.
- راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412ق). مفردات ألفاظ القرآن، (تحقیق صفوان عدنان داودی). دمشق: الدار الشامیة.
- زبیدی، محمد مرتضی حسینی. (بیتا). تاج العروس من جواهر القاموس، (تحقیق و تصحیح علی شیری). بیروت: دار الفکر.
- زمخشری، محمود بن عمر. (1998م). أساس البلاغة. بیروت: دار صادر.
- زمخشری، محمود بن عمر. (1407ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی.
- سجستانی، ابوبکر محمد بن عزیز. (1416ق). غریب القرآن، (تحقیق محمد ادیب عبدالواحد جمرة). بیروت: دار قتیبه.
- سیوطی، جلالالدین. (1416ق). الإتقان فی علوم القرآن. بیروت: دار الفکر.
- صاحب بن عباد. (1414ق). المحیط فی اللغة، (تحقیق محمد حسن آل یاسین). بیروت: عالم الکتاب.
- صفوی، کوروش. (1392ش). درآمدی بر معناشناسی، (چاپ ششم). تهران: سورۀ مهر.
- طباطبایی، سید محمدحسین. (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: مؤسسة النشر الإسلامی.
- طبرسی، فضل بن حسن. (1372ش). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، (تحقیق گروهی از محققان). بیروت: مؤسسة الأعلمی.
- طبری، محمد بن جریر. (1422ق). جامع البیان عن تأویل آی القرآن، (تحقیق عبدالله بن عبدالمحسن ترکی). بیروت: دار المعرفة.
- طریحی، فخرالدین بن محمد. (1375ش). مجمع البحرین. تهران: کتابفروشی مرتضوی.
- طوسی، محمد بن حسن. (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن، (تحقیق احمد حبیب قصیر عاملی). قم: مکتب الإعلام الإسلامی.
- عسکری، حسن بن عبدالله. (1400ق). الفروق فی اللغة. بیروت: دار الآفاق الجدیدة.
- فراهیدی، خلیل بن احمد. (1409ق). کتاب العین، (تحقیق مهدی مخزومی و ابراهیم سامرائی). قم: دار الهجرة.
- فیّومی، احمد بن محمد. (1414ق). المصباح المنیر. قم: دار الهجرة.
- قرشی، سید علیاکبر. (1371ش). قاموس قرآن. تهران: دار الکتب الإسلامیه.
- کفوی، ابوالبقاء ایوب بن موسی. (1419ق). الکلیات. بیروت: مؤسسة الرسالة.
- مرکز فرهنگ و معارف قرآن. (1397ش). فرهنگنامۀ تحلیل واژگان مشابه در قرآن، (چاپ اول). قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
- میدانی، عبدالرحمن حسن حبنکه. (1402ق). معارج التفکر و دقائق التدبر. دمشق: دار القلم.
- واحدی نیشابوری، علی بن احمد. (1415ق). الوسیط فی تفسیر القرآن المجید، (تحقیق احمد فرید المزیقی و دیگران). بیروت: دار الکتب العلمیه.
- یاسمین حنفی، عبدالعزیز. (2001م). المعجم المفصل فی ألفاظ القرآن الکریم. بیروت: دار الکتب العلمیة.