Explaining the meaning of “Clear Arabic Language” (Arabic: لسان عربیّ مبین) in the Holy Quran according to the opinions of the commentators (the scholars who interpret the Holy Book of Quran) and the semantic functions of the words is the main issue of this research. Differences of opinion of commentators (Arabic: مفسّر; plural: Arabic: مفسّرون, Romanized: mufassirūn) and citing their views for different reasons necessitated this research. The present article has been studied and evaluated the opinions of the commentators in interpreting the verse and considers their views about “Clear Arabic Language” (Arabic: لسان عربیّ مبین) in four parts. These include: Taḥaddī (Arabic: تحدّی, The Quranic Challenge), the language of the audience and the place of revelation, the honor and capacities of the Arabic language, the eloquence and explicitness of the specific language of the Qur'an. The results of the research show that the “Clear Arabic Language” beyond the opinions of the commentators is a common understanding that has revealed the superhuman language of revelation through human conversational style and considered the universal characteristics, transhumanism, transhistorical of the Holy Book of Quran while considering the conditions and understanding of the audience. Paying attention to the Quranic meaning of related words and narrations as well as Saussure’s linguistic point of view can confirm the recent meaning.
ابن ابیحاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد بن ادریس، تفسیر القرآن العظیم مسندًا عن الرسولr و الصحابة و التابعین، تحقیق اسعد محمد طیب، مکه مکرمه ـ ریاض، مکتبة نزار مصطفی الباز، 1419 ق.
ابن عاشور، محمدطاهر بن محمد، تفسیر التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن عاشور، بیجا، بینا، بیتا.
ابن عطیه اندلسی، ابومحمد عبدالحق بن غالب، المحرّر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز، تحقیق عبدالسلام عبدالشافی محمد، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1422 ق.
ابن فارس بن زکریا، ابوالحسین احمد، معجم مقائیس اللغه، تحقیق عبدالسلام محمد هارون، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1404 ق.
ابن کثیر دمشقی، ابوالفداء اسماعیل بن عمر، تفسیر القرآن العظیم، تحقیق محمد حسین شمسالدین، بیروت، دار الکتب العلمیه، منشورات محمد علی بیضون، 1419 ق.
ابوالفتوح رازی، حسین بن علی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، تصحیح محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، 1408 ق.
ابوحیان اندلسی غرناطی، محمد بن یوسف، البحر المحیط فی التفسیر، تحقیق صدقی محمد جمیل، بیروت، دار الفکر، 1420 ق.
انصاری قرطبی، ابوعبداللّٰه محمد بن احمد بن ابیبکر، الجامع لاحکام القرآن، تهران، ناصرخسرو، 1364 ش.
ایازی، سیدمحمدعلی، «پژوهشی درباره زبان قوم در قرآن»، فصلنامه نامه مفید، سال سوم، شماره 9، بهار 1376 ش.
باقوری، احمدحسن، تأثیر قرآن بر زبان عربی، ترجمه مهدی خرمی، سبزوار، انتظار، 1382 ش.
بانوی اصفهانی، سیده نصرت امین، مخزن العرفان در تفسیر قرآن، تهران، نهضت زنان مسلمان، 1361 ش.
بیضاوی، عبداللّٰه بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التأویل، تحقیق محمد عبدالرحمن مرعشلی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1418 ق.
ثعالبی مالکی، ابوزید عبدالرحمن بن محمد بن مخلوف، تفسیر الثعالبی المسمی بالجواهرالحسان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1418 ق.
ثعلبی نیشابوری، ابواسحاق احمد بن محمد بن ابراهیم، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1422 ق.
حائری طهرانی، میرسیدعلی، مقتنیات الدرر و ملتقطات الثمر، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1377 ش.
حسینی آلوسی بغدادی، شهابالدین سیدمحمود بن عبداللّٰه، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، تحقیق علی عبدالباری عطیه، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1415 ق.
حقی بروسوی، اسماعیل بن مصطفی، روح البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار الفکر، بیتا.
خازن، علاءالدین علی بن محمد بن ابراهیم بغدادی، تفسیر الخازن المسمی لباب التأویل فی معانی التنزیل، تحقیق عبدالسلام محمد علی شاهین، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1415 ق.
خوشمنش، ابوالفضل، «قرآن کریم و زبان عربی»، دوفصلنامه پژوهشهای قرآن و حدیث، سال پنجاه و یکم، شماره 2، پاییز و زمستان 1397 ش.
دخیّل، علی بن محمدعلی، الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، 1412 ق.
راغب اصفهانی، ابوالقاسم حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق صفوان عدنان داوودی، بیروت ـ دمشق، دار العلم ـ الدار الشامیه، 1412 ق.
زمخشری، ابوالقاسم جاراللّٰه محمود بن عمر، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التأویل، تصحیح مصطفی حسین احمد، چاپ سوم، بیروت، دار الکتاب العربی، 1407 ق.
سبزواری نجفی، محمد بن حبیباللّٰه، الجدید فی تفسیر القرآن المجید، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، 1406 ق.
سمرقندی، ابولیث نصر بن محمد بن احمد، تفسیر السمرقندی المسمی بحرالعلوم، بیجا، بینا، بیتا.
سورآبادی، ابوبکر عتیق بن محمد نیشابوری، تفسیر سورآبادی، تصحیح علیاکبر سعیدی سیرجانی، تهران، فرهنگ نشر نو، 1380 ش.
سید بن قطب بن ابراهیم شاذلی، فی ظلال القرآن، بیروت ـ قاهره، دار الشروق، 1425 ق.
Karimi, A. and Bozorgkhoo, N. (2023). Evaluation of Commentators’ Opinions on “Clear Arabic Language” (Arabic: لسانٍ عربیّ مبینٍ) in the Holy Quran. Quranic Doctrines, 20(37), 293-314. doi: 10.30513/qd.2022.3594.1774
MLA
Karimi, A. , and Bozorgkhoo, N. . "Evaluation of Commentators’ Opinions on “Clear Arabic Language” (Arabic: لسانٍ عربیّ مبینٍ) in the Holy Quran", Quranic Doctrines, 20, 37, 2023, 293-314. doi: 10.30513/qd.2022.3594.1774
HARVARD
Karimi, A., Bozorgkhoo, N. (2023). 'Evaluation of Commentators’ Opinions on “Clear Arabic Language” (Arabic: لسانٍ عربیّ مبینٍ) in the Holy Quran', Quranic Doctrines, 20(37), pp. 293-314. doi: 10.30513/qd.2022.3594.1774
CHICAGO
A. Karimi and N. Bozorgkhoo, "Evaluation of Commentators’ Opinions on “Clear Arabic Language” (Arabic: لسانٍ عربیّ مبینٍ) in the Holy Quran," Quranic Doctrines, 20 37 (2023): 293-314, doi: 10.30513/qd.2022.3594.1774
VANCOUVER
Karimi, A., Bozorgkhoo, N. Evaluation of Commentators’ Opinions on “Clear Arabic Language” (Arabic: لسانٍ عربیّ مبینٍ) in the Holy Quran. Quranic Doctrines, 2023; 20(37): 293-314. doi: 10.30513/qd.2022.3594.1774