دانشگاه علوم اسلامی رضوی آموزه‌های قرآنی 2251-9378 16 30 2019 10 23 Analyze the Concept of “Insa” (Forgetfulness) and Critique the Interpreters’ Views واکاوی مفهوم انساء و نقد دیدگاه‌های مفسران 209 232 286 FA مرضیه فضلی نژاد دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد حسین افسردیر دکتری علوم قرآن و حدیث ابوالفضل خوش منش دانشیار دانشگاه تهران Journal Article 2019 11 18 The discussion of “Insa” is mentioned in verse 106 of Baqarah. interpreters have proposed various views on the concept of Insa. Most of them, with their differences in meaning (abandonment, forgetfulness and delaying), allow “insa” in the verses of the Qur'an. In contrast, some by referring to the verse 106 of Baqarah mention the purpose of Insa “forgetting” or “abandoning the verses of the other scriptures”. But what comes out of the verse and the atmosphere of the revelation of the surah is that the meaning of “Insa” is the delay that has occurred in the change of Qiblah and the historical evidences indicate this. Because firstly, the Jews, through the preaching of their own prophets, knew that the Prophet (pbuh) pray to two Qiblahs and secondly, the Prophet himself (pbuh) had been waiting for the change of Qiblah for some time, But despite of the unwillingness of some Jews to change Qiblah, God revealed verses 105 and 106 of Surah al-Baqara to stabilization and reassure his Prophet that the Qiblah has been changed. The difference between abrogation and Insa is that, being temporary of the verdict in the abrogation is not clear from the beginning; but it is clear in Insa. <em>بحث «انساء» در آیه 106 بقره مطرح شده است. مفسران پیرامون مفهوم انساء دیدگاه‌های گوناگونی مطرح کرده‌اند. اکثر آنان با اختلافی که در مفهوم آن (ترک، فراموشی و به تأخیر انداختن) دارند، انساء را در مورد آیات قرآن جایز می‌دانند. در مقابل، برخی با استناد به سیاق آیه 106 بقره، منظور از انساء را «فراموشی» یا «ترک آیات کتب آسمانی» دیگر دانسته‌اند. اما آنچه از سیاق آیه و فضای نزول سوره برمی‌آید این است که منظور از انساء، تأخیری است که در حکم تغییر قبله رخ داده و مستندات تاریخی نیز حاکی از همین موضوع است. زیرا اولاً یهودیان از طریق بشارت پیامبران خودشان می‌دانستند که پیامبر</em>N<em> به دو قبله نماز می‌خواند و ثانیاً پیامبر</em>N<em> خود نیز مدتی در انتظار تغییر قبله بودند، اما علی‌رغم عدم تمایل برخی از یهودیان نسبت به تغییر قبله، خداوند آیات 105 و 106 سوره بقره را در جهت تثبیت و اطمینان خاطر پیامبرش نسبت به تغییر حکم قبله نازل کرد. تفاوت نسخ و انساء نیز در این است که در نسخ از ابتدا، موقت بودن حکم مشخص نیست؛ ولی در انساء مشخص است.</em> https://qd.razavi.ac.ir/article_286_ff0b76d67a5ef12c537b239301ecdb2f.pdf