دانشگاه علوم اسلامی رضوی آموزه‌های قرآنی 2251-9378 9 15 2012 05 21 Considering the Appropriateness of the Verses of the Holy Quran Based on the Principle of Cooperation of Grice بررسی زبان‌شناختی تناسب آیات بر پایة اصل همکاری گرایس 173 191 1236 FA غلامعباس سعیدی استادیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی Journal Article 2021 02 02 Enemies have raised the issue of the disproportion and lack of coherence between the verses of the Quran from the time of the Prophet (PBUH). In the recent times, mercenary orientalists have also tried, in their opinion, to disrupt the rhetoric of the revelation. The principle of collaboration that proposed by Grice as a theory of linguistics to explore texts and considering the quality of sharing and receiving messages and producing  and getting the implications of the text, as well as discussing and showing the aspects of the literature of the text, has a very high efficiency. Utilizing the principle of collaboration of Grice, this article has looked at the proportion of the verses of the Quran and tried to offer a linguistic and rhetorical justification for the apparent disproportion of the verses of the Holy Quran. معاندان و کژاندیشان از همان زمان پیامبرN بحث عدم تناسب و نبودِ انسجام بین آیات قرآن کریم را مطرح کرده‌اند. در دوره‌های اخیر نیز، خاورشناسان مغرض به این امر پرداخته و سعی کرده‌اند به پندار باطل خویش، بلاغت کلام وحی را خدشه‌دار کنند. اصل همکاری، از نظریه‌های مطرح زبان‌شناسی، به ویژه در زیرشاخه‌های واکاوی متن و منظورشناسی است که از سوی گرایس، فیلسوف ـ زبان‌شناس معروف، پیشنهاد شده است. این نظریه، برای واکاوی متن و بررسی چگونگی پیام‌گزاری، پیام‌گیری، تولید و دریافت معانی ضمنی متن و نیز برای بررسی و نشان دادن وجوه ادبی متن تا کنون کارایی بسیار بالایی داشته است. این مقاله با بهره‌گیری از اصل همکاری گرایس، به تناسب آیات قرآن دقت نظر داشته و سعی کرده است برای تناسب‌گریزی ظاهری آیات، توجیهی زبان‌شناختی و بلاغی ارائه دهد. https://qd.razavi.ac.ir/article_1236_dd5a2ec3eda4c9f8a273264c98b78c36.pdf